Girona’s Romeins en Middeleeuws verleden

De ontwikkeling van Girona vanaf de Romeinse tijd tot en met de Middeleeuwen

Als je door de oude binnenstad van de Noord-Spaanse stad Girona loopt, kom je een schat aan eeuwenoude gebouwen, straten en muren tegen, die je mee terugnemen naar de Middeleeuwen en de Romeinse tijd. De oude binnenstad van Girona is namelijk opgebouwd uit twee gefortificeerde delen: de Romeinse nederzetting Força Vella en het Middeleeuwse deel om Força Vella heen.

Girona’s oude Romeinse stad Força Vella

Girona’s oude Romeinse stad Força Vella dateert uit de eerste eeuw voor Christus en werd ommuurd door zandstenen verdedigingsmuren. Op een aantal plaatsen zijn tegenwoordig nog originele stukken van deze Romeinse muren terug te zien: op de Plaça de Sant Feliù, bij de Sobreportes toegangspoort, bij de Rufí toegangspoort en bij de Gironella toren. In de voormalige Romeinse stad zijn later nieuwe gebouwen en wijken gebouwd. De meest bekende zijn de Santa Maria kathedraal en de Joodse wijk.

Karolingische muren van Girona

Wanneer de Romeinse stad te klein wordt voor alle inwoners, wordt de stad buiten de Romeinse muren uitgebreid. Dit gebeurt nadat Karel de Grote in 785 de stad heeft terugveroverd op de Moren. Ook deze stadsuitbreiding wordt weer beschermd door verdedigingsmuren: de Karolingische muren van Girona. Dit zijn de langste Karolingische muren van Europa.    

Joodse wijk in Girona

In de twaalfde en dertiende eeuw woont er in Girona een grote Joodse gemeenschap, die zich gevestigd heeft in de Joodse wijk El Call (in een deel van Força Vella). Het is een zelfvoorzienende wijk, met eigen scholen, dokters en winkels. In 1492 worden de Joden van Girona net als de andere Joden in Spanje middels de Spaanse Inquisitie van de Katholieke Koningen abrupt het land uitgedreven. Op veel plaatsen in Spanje worden de Joodse wijken dan grotendeels vernield. In Girona echter niet, waardoor de Joodse wijk in Girona tegenwoordig behoort tot een van Europa’s mooiste en best bewaarde Joodse wijken.

Tip

Ben je geïnteresseerd in de geschiedenis van de Joodse gemeenschappen in Catalonië gedurende de Middeleeuwen? Breng dan een bezoek aan het Joods Historisch museum in de Joodse wijk.

Verdere stadsuitbreiding van Girona in de Middeleeuwen

Girona blijft groeien en moet al snel weer verder uitbreiden. Tussen de elfde en vijftiende eeuw wordt het  uitgebreid in noordelijke, zuidelijke én westelijke richting. In het noorden ontstaan Sant Feliù (met onder meer de Sant Feliù kerk) en Sant Pere (met onder andere het Sant Pere de Galligants klooster); in het zuiden Areny (langs de Onyar rivier) en Vilanova (richting de Pedreres berg); en in het westen Mercadal (aan de andere kant van de Onyar rivier). Areny en Mercadal worden vervolgens verbonden door de stenen brug Sant Francesc. Als Girona halverwege de veertiende eeuw zijn hoogtepunt beleeft, telt het 12.000 inwoners en is het de op één na grootste stad in Catalonië.

Huidige visiteplaatjes van Girona

In de loop der tijd worden er nog meer bruggen over de Onyar rivier, om de wijken aan beide kanten van de rivier beter met elkaar te verbinden. De meest bekende brug is de Pont de Ferro of de Pont de Eiffel, die in 1876 ontworpen is door architect Gustave Bönickhausen, beter bekend als Gustave Eiffel, die ook de Eiffeltoren in Parijs en de hangbrug bij Bilbao heeft ontworpen. Deze bruggen, samen met de gekleurde huizen aan weerskanten van de Onyar rivier, zijn een van de huidige visiteplaatjes van Girona. Hieraan heft Girona ook de naam ‘het Florence van Spanje’ te danken. Andere visiteplaatjes van Girona zijn overigens de kathedraal van Girona en de Sant Feliù kerk.